Ο κόσμος αλλάζει. Η αυτοκίνηση αλλάζει. Η σχέση ανθρώπου και αυτοκινήτου αλλάζει. Σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη εποχή. Μέχρι χτες, το αυτοκίνητο ήταν, στην πιο απλή περίπτωση, ένα εργαλείο προσωπικής ή μαζικής μετακίνησης, αλλά κι ένα μέσο απόδρασης. Ήταν, σε κάθε περίπτωση, σύμβολο ελευθερίας. Όποια ώρα ήθελες, καβάλαγες το τιμόνι και εξαφανιζόσουν, από σκοτούρες, ανθρώπους και προβλήματα.
Πλέον, είμαστε διαρκώς συνδεδεμένοι με τα αυτοκίνητά μας, ψηφιακά. Συνδέουμε το κινητό μας στο infotainment και ερχόμαστε σε επαφή με φίλους και συνεργάτες, με εφαρμογές και social media. Έχουμε real time πρόσβαση σε χάρτες και ειδήσεις. Επικοινωνούμε με κέντρα εξυπηρέτησης για να μας ενημερώσουν, να μας καθοδηγήσουν ή να μας βοηθήσουν όταν χρειαστεί. Μπορούμε σε κάποιες περιπτώσεις ακόμη και να αναβαθμίσουμε τον εξοπλισμό ή την απόδοση του αυτοκινήτου, online. Και όλα αυτά, ενώ οδηγούμε! Έχουμε επίσης τη δυνατότητα να πληροφορηθούμε από απόσταση για την κατάσταση του αυτοκινήτου, μέσω του smartphone: πού το παρκάραμε, αν το κλειδώσαμε και πόσο καύσιμο έχει. Και έρχονται και άλλα, πολλά ακόμη…
Πολλές περισσότερες ψηφιακές ευκολίες και υψηλότερη ασφάλεια, αναμφισβήτητα, που όμως συνοδεύονται από λιγότερη ελευθερία. Εν γνώσει μας και με τη συγκατάθεσή μας. Οι εφαρμογές μέσω των οποίων συνδεόμαστε με το όχημα, παρακολουθούν ανά πάσα στιγμή πού βρίσκεται το αυτοκίνητο και, σε περίπτωση ατυχήματος, μπορούν ακόμη και να καλέσουν τις πρώτες βοήθειες. Οι κάμερες στους δρόμους παρακολουθούν κάθε μας διαδρομή και άλλες κάμερες καιροφυλακτούν για να καταγράψουν τυχόν παραβάσεις του ΚΟΚ. Το «οδηγούσα και δεν μπορούσα να σηκώσω το τηλέφωνο» δεν περνά πια σαν δικαιολογία, ούτε το «δεν είδα έγκαιρα το email», αφού τα σύγχρονα infotainments διαβάζουν ακόμη και μηνύματα που φτάνουν στο κινητό μας.
Θα σας εξομολογηθώ κάτι: προσωπικά δεν έχω καταλήξει κατά πόσο είμαι αντίθετος σε αυτή τη μεγάλη αλλαγή, σε αυτή την ραγδαία ψηφιακή μεταστροφή. Από τη μία, πάντα απολάμβανα το αίσθημα ελευθερίας που μου δίνει το αυτοκίνητο και η οδήγηση. Από την άλλη, σίγουρα θα προτιμούσα οι κόρες μου να οδηγούν σε ένα περισσότερο ασφαλές περιβάλλον. Αυτό όμως που δίχως αμφιβολία με ξενερώνει, είναι ότι μαζί με την αναλογική εποχή, χάνεται και το “fun to drive”, όπως το ξέραμε.
Είμαι από εκείνους τους –ολοένα και λιγότερους– ρομαντικούς της οδήγησης που πιστεύουν ότι η σύνδεση με το αυτοκίνητο δεν γίνεται μέσω Android Auto ή Apple CarPlay. Σύνδεση είναι η αμφίδρομη σχέση που αποκτά ο οδηγός με το αυτοκίνητό του στο δρόμο. Η μεταξύ τους επικοινωνία. Ο τρόπος που το όχημα αντιδρά στις εντολές του χειριστή και οι πληροφορίες που παίρνει ο δεύτερος από τα μηχανικά μέρη και το πλαίσιο του πρώτου. Είναι η οδηγική εμπειρία, που δυστυχώς προσφέρουν όλο και λιγότερα αυτοκίνητα σήμερα.
Πού είναι τα μικρά σπορ χάτσμπακ, όπως τα 106 Rallye και Swift GTI του μακρινού παρελθόντος, ή τα πρόσφατα i20 N και Fiesta ST που μπορούσαμε να αποκτήσουμε μέχρι πρότινος; Πού είναι τα προσιτά διθέσια coupe και roadster (βάστα γερά Mazda MX-5!!!); Ακόμη και τα hot hatch όπως τα Golf GTI και Civic Type R, εκτός του ότι είναι οι τελευταίοι των… Μοϊκανών, είναι πλέον και απλησίαστα.
Βέβαια, σήμερα τα άλογα έγιναν φτηνά! Με λιγότερα από 22.000 € παίρνεις ηλεκτρικό σουπερμίνι με 157 ίππους! Και με 45.000 ευρώ παίρνεις σπορ σεντάν με 535 ίππους και 0-100 km/h σε 3,8’’. Ναι, ναι, σε τρία κόμμα οχτώ δευτερόλεπτα!! Και κάποτε λέγαμε ότι τα 7” ήταν εξαιρετικός χρόνος για το 0-100 km/h… Αυτοκίνητα που μάλιστα είναι ασφαλέστατα στο δρόμο – αρκεί φυσικά να τα σεβαστείς.
Αλλά από εμπειρία; Πώς να σε συνεπάρει ένα αυτοκίνητο που δεν ακούγεται καν ο κινητήρας του; Τι νόημα έχει να μετακινείσαι με ένα όχημα, αν δεν το οδηγείς αλλά σε πάει μόνο του; Με ταχύτητα, πολυτέλεια και ασφάλεια, αλλά αδιάφορα και αποστειρωμένα. Ποιο από αυτά να συγκριθεί π.χ. με την Alfa Romeo Giulia (τι μελωδική ονομασία)… Κάθε φορά που το Μιλανέζικο σεντάν πέφτει στα χέρια μου, παθαίνω επιληπτικό επεισόδιο, από τα οδηγικά ερεθίσματα που κατακλύζουν κάθε κύτταρο του εγκεφάλου! Δένεσαι μαζί της. Τη νιώθεις προέκταση του μυαλού και των άκρων σου και απολαμβάνεις αυθεντική σπορ οδήγηση σε φιδίσιες διαδρομές.
Για να σας προλάβω, δεν είμαι αρνητής της ηλεκτροκίνησης. Ούτε απορρίπτω όλη αυτή την τεχνολογική εξέλιξη που έχει βελτιώσει σημαντικά την καθημερινότητά μας. Τα αποδέχομαι και τα ασπάζομαι όλα αυτά. Επιτρέψτε μου όμως να είμαι παράλληλα από εκείνους τους old school τύπους που θεωρούν ότι το αυτοκίνητο, από σύμβολο ελευθερίας και ευχαρίστησης γίνεται το όχημα για ένα τεχνολογικό ταξίδι που ελέγχεται από παντού κι εξελίσσεται αέναα, για εμάς αλλά χωρίς εμάς τους ρομαντικούς της οδήγησης.
