Στις αρχές της δεκαετίας του ΄80 η Lancia έπρεπε να δώσει συνέχεια στο θρύλο της Stratos. Οι Ιταλοί βασίστηκαν στην ίδια πετυχημένη συνταγή με τις συμπαγείς διαστάσεις, τον κινητήρα στο κέντρο, την εύκολη πρόσβαση στα μηχανικά μέρη και την πίσω κίνηση, οι συνθήκες όμως στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλλυ (WRC) άλλαζαν άρδην, με την εμφάνιση της τετρακίνησης.
Η Rally 037 ήταν ο νέος εκπρόσωπος της Lancia στο WRC. Ένα εντυπωσιακό αγωνιστικό, σχεδιασμένο αποκλειστικά με γνώμονα τις νίκες, που έμεινε χαραγμένη στην ιστορία και τις αναμνήσεις των παλαιότερων από εμάς, κυρίως με τα χρώματα της Martini Racing.
Η ομάδα των Ιταλών μηχανικών με επικεφαλής τον Sergio Limone, βασίστηκαν στην Lancia Beta Montecarlo. Ένα κεντρομήχανο coupé του οποίου η υπερτροφοδοτούμενη έκδοση είχε κατακτήσει ήδη το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Group 5 το 1980 και το 1981.
Στο κεντρικό πλαίσιο της Montecarlo προστέθηκαν εμπρός και πίσω δύο σωληνωτά πλαίσια, ενώ ο Pininfarina έντυσε το σύνολο με ένα άκρως επιθετικό αμάξωμα που έδινε έμφαση στην αεροδυναμική απόδοση.
Όπως και στη Stratos, τα μεγάλα πάνελ από φάιμπεργκλας μπορούσαν να αντικατασταθούν στο service ταχύτατα και πολύ εύκολα, επιτρέποντας στους μηχανικούς να ολοκληρώνουν τις επισκευές μεταξύ των ειδικών διαδρομών σε χρόνο ρεκόρ. Χαρακτηριστικό είναι το ότι, για την αλλαγή του κιβωτίου ταχυτήτων της Rally 037, αρκούσαν μόλις 12 λεπτά!
Συνολικά κατασκευάστηκαν 200 μονάδες της Lancia Rally 037 μεταξύ του 1982 και του 1983, αριθμός που ήταν απαραίτητος για την έκδοση της ομολογκασιόν για το Group B. Οι αγωνιστικές υποχρεώσεις του πισωκίνητου θηρίου ξεκίνησαν το 1982 με αρκετά προβλήματα, δίνοντας την ευκαιρία στους Γερμανούς της Audi να κατακτήσουν τον τίτλο με το τετρακίνητο Quattro. Η Lancia επέμεινε παρόλα αυτά στην πίσω κίνηση, βελτίωσε σημαντικά την αξιοπιστία και το 1983 κατάφερε με τη -σχετικά αδύναμη συγκριτικά με τον ανταγωνισμό- Rally 037 να κατακτήσει τον Παγκόσμιο Τίτλο Κατασκευαστών. Αυτός θα ήταν και ο τελευταίος τίτλος για πισωκίνητο αυτοκίνητο στο WRC, σηματοδοτώντας το τέλος μιας εποχής.
Την ίδια χρονιά, ο Walter Röhrl (Lancia) τερμάτισε στη 2η θέση του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Οδηγών, ενώ ο 25χρονος τότε Miki Biasion κατέκτησε το Ευρωπαϊκό και το Ιταλικό Πρωτάθλημα Ράλλυ. Ο Biasion εξελίχθηκε σε θρύλο των ράλλυ και ήταν ένας από τους συνδετικούς κρίκους μεταξύ της Rally 037 και της Delta S4, του αυτοκινήτου που αντικατέστησε την 037 κι έφερε τη Lancia στην εποχή των τετρακίνητων rally cars.
