Τρίτη 22 Σεπτεμβρίου 2026: μια τυπική μέρα στην Αθήνα. Λίγο πριν τις 8 το πρωί η Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής μας ενημερώνει ότι, λόγω σύγκρουσης οχημάτων, υπάρχει δυσχέρεια της κυκλοφορίας στη Λεωφόρο Κηφισού, στο ύψος της Λ. Αθηνών, στο ρεύμα προς Πειραιά. Στις 8:40, ακινητοποιημένο όχημα στον Κηφισό, στην άνοδο προς Λαμία. Στις 9:30 άλλο ένα ακινητοποιημένο, στο ρεύμα προς Πειραιά αυτή τη φορά. Και συνεχίζουμε πολύ χειρότερα, με παράσυρση πεζού από μοτοσυκλέτα στη Λ. Κηφισίας λίγο πριν τις 10. Μία παρά, ένα ακόμη ακινητοποιημένο στη Λ. Αθηνών προς Αθήνα και στις 13:45 οδηγός νταλίκας δεν υπολόγισε σωστά το ύψος με αποτέλεσμα ο εκσκαφέας που είχε φορτωμένο να χτυπήσει σε γέφυρα της Λ. Βουλιαγμένης. Πλήρης διακοπή της κυκλοφορίας στο σημείο…
Στις 14.30, όχημα στο Νέο Κόσμο πέφτει πάνω σε φανάρι και το θέτει εκτός λειτουργίας, ενώ στις 15:00 συγκρούεται λεωφορείο με φορτηγό στη Λ. Ποσειδώνος. Αυτά είναι μόνο όσα έχει καταγράψει η Τροχαία στους δρόμους. Είναι ακόμη μεσημέρι και τα συμβάντα συνεχίζουν και τελειωμό δεν έχουν, δυσχεραίνοντας την ήδη πολύ επιβαρυμένη κυκλοφορία στο λεκανοπέδιο αλλά και –το σημαντικότερο- την οδική ασφάλεια.
Εντάξει, θα μου πείτε, για τα ακινητοποιημένα τι μπορεί να κάνει κανείς; Αρκούν η τακτική συντήρηση στο αυτοκίνητό μας και οι σωστότεροι έλεγχοι στα ΚΤΕΟ, είναι η απάντηση. Αναγνωρίζοντας βέβαια ότι, το γεγονός πως κυκλοφορούν στους δρόμους της Πρωτεύουσας οχήματα μη συντηρημένα, οφείλεται πλέον περισσότερο στην ακρίβεια παρά σε αμέλεια και αδιαφορία.
Για τα ατυχήματα όμως τι έχετε να πείτε; Είναι ή όχι τα περισσότερα αποτέλεσμα έλλειψης προσοχής στην οδήγηση και μη σεβασμού του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας; Έχετε αντιληφθεί πώς οδηγούμε οι περισσότεροι; Με το αριστερό χέρι στο τιμόνι και με το δεξί να γράφουμε μηνύματα στο κινητό, απομακρύνοντας το βλέμμα μας από το δρόμο για πολλά πολύτιμα δευτερόλεπτα.
Σε μποτιλιαρισμένους δρόμους όπως ο Κηφισός, κάνουμε σφήνες πιστεύοντας ότι κερδίζουμε χρόνο. Αγνοώντας παράλληλα ότι, κάνοντας σφήνα, αναγκάζουμε τους οδηγούς που ακολουθούν να φρενάρουν απότομα, προκαλώντας ακόμη χειρότερο μποτιλιάρισμα παραπίσω, ή στη χειρότερη ακόμη και ατύχημα. «Καβαλάμε» τη ΛΕΑ για να προσπεράσουμε 10 αυτοκίνητα μπροστά μας, αδιαφορώντας για το ενδεχόμενο να εμποδίσουμε λίγο πιο κάτω κάποιο ασθενοφόρο με ασθενή, κάποιο πυροσβεστικό ή περιπολικό.
Κλείνουμε τις διασταυρώσεις ή «χωνόμαστε» μπροστά στην ουρά για να στρίψουμε πρώτοι, έχοντας πολλές φορές προσπεράσει το φανάρι σε σημείο να μην το βλέπουμε καν! Διπλοπαρκάρουμε και τριπλοπαρκάρουμε αντί να ψάξουμε θέση κάπου μακρύτερα -και ασφαλέστερα- επειδή ο δικός μας ο χρόνος είναι πιο πολύτιμος από των άλλων.
Το χειρότερο; Δεν σταματάμε στις διαβάσεις και δεν παραχωρούμε προτεραιότητα στους πεζούς –όπως προβλέπει ο ΚΟΚ– όταν περνάμε φανάρι με παλλόμενο πορτοκαλί βέλος. Και οι ράμπες για τους ΑμεΑ, γίνονται ράμπες για να ανεβάσουμε το αυτοκίνητο στο πεζοδρόμιο…
Είναι πολλοί εκείνοι που λένε ότι φταίει που έχουν μαζευτεί πολλά αυτοκίνητα στην Αττική, που δεν υπάρχουν δρόμοι και υποδομές, που δεν υπάρχει επαρκής αστυνόμευση. Δεν έχουν άδικο. Το πρώτο που λείπει όμως είναι ο σεβασμός, στον συνάνθρωπο, στον οδηγό του διπλανού αυτοκινήτου, στον πεζό, στους κανόνες και τους νόμους. Ας σταματήσουμε να βλέπουμε τα στραβά των άλλων και ας ξεκινήσουμε διορθώνοντας τα δικά μας. Και, το βασικότερο, ας δείξουμε στα παιδιά μας τη σωστή οδηγική συμπεριφορά. Παιδεία και μόρφωση. Αυτά λείπουν από τους δρόμους. Γι’ αυτό, λίγη παραπάνω προσοχή και σεβασμός, δεν βλάπτει.
