Παρουσιάσεις, εξαγγελίες, χαμένες προθεσμίες. Κάπως έτσι κυλούν τα μεγάλα έργα υποδομών στην Ελλάδα, εδώ και δεκαετίες. Η εκάστοτε κυβέρνηση, αλλά και η εκάστοτε ηγεσία του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών, προαναγγέλλει την ολοκλήρωση μίας γραμμής του Μετρό ή ενός νέου αυτοκινητοδρόμου, με την πραγματικότητα όμως να κινείται σε… ελληνικούς ρυθμούς.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Γραμμή 4 του Μετρό, η οποία παρουσιάστηκε το 2021 με ορίζοντα ολοκλήρωσης τα 8 χρόνια, δηλαδή το 2029. Οι καθυστερήσεις όμως που σημειώθηκαν στις πρόδρομες εργασίες και οι προσφυγές για την κατασκευή σταθμών όπως αυτοί στα Εξάρχεια και το Πάρκο Ριζάρη, προκάλεσαν τριετή παράταση. Το πιθανότερο είναι όμως να χαθεί και η προθεσμία του 2032, καθώς ο ανάδοχος ζητά πενταετή παράταση.
Αν λοιπόν στα τουλάχιστον 12-14 χρόνια που απαιτούνται για την κατασκευή μίας γραμμής με 15 σταθμούς, προσθέσουμε άλλα τουλάχιστον 10 χρόνια για μελέτες, ωρίμανση, διαγωνιστικές διαδικασίες, προσφυγές και ανάθεση, τότε η επόμενη «μωβ γραμμή» του Μετρό Αθήνας που διαβάζουμε με μεγάλους τίτλους, δεν πρόκειται να είναι έτοιμη πριν το 2050.
Η επέκταση δε του Μετρό Θεσσαλονίκης προς την Καλαμαριά επρόκειτο αρχικά να είναι έτοιμη τον Νοέμβριο του 2025, με την καθυστέρηση να φθάνει τους 8 μήνες.
Ακόμα και σε ένα «απλό» έργο, όπως η υπογειοποίηση της Λεωφόρου Ποσειδώνος στο ύψος του Αλίμου, οι προθεσμίες χάθηκαν. Οι εργασίες άρχισαν τον Μάιο του 2022 και το υπογειοποιημένο τμήμα μήκους 1.150 μέτρων επρόκειτο να είναι έτοιμο το 2025. Όμως – ένα χρόνο αργότερα – παραμένει άγνωστο το πότε θα παραδοθεί στην κυκλοφορία.
Τα ίδια και… χειρότερα ισχύουν για τον Βόρειο Οδικό Άξονα Κρήτης, που κανείς δεν γνωρίζει πότε θα ολοκληρωθεί στο σύνολο των 294 χιλιομέτρων, από Κίσσαμο έως Σητεία. Φαντάζει αδύνατο πάντως αυτό να συμβεί πριν το 2035.
Έργα αναγκαία για την αντιμετώπιση του κυκλοφοριακού στην Αττική, όπως η επέκταση της Κύμης προς τον κόμβο Καλυφτάκη, ή η σήραγγα Ηλιουπόλεως, που θα συνδέει την Περιφερειακή Υμηττού με τη Βουλιαγμένης, όχι μόνο δεν έχουν ορίζοντα ολοκλήρωσης, αλλά παραμένει αμφίβολη η κατασκευή τους, καθώς αναζητείται το χρηματοδοτικό εργαλείο τους.
Πού οφείλονται οι επαναλαμβανόμενες αστοχίες στην τήρηση των χρονοδιαγραμμάτων; Στις ανώριμες μελέτες, τις αμφίβολες χρηματοδοτήσεις και τις προσφυγές κατά των διαγωνισμών και των εργασιών.
Όλα τα παραπάνω, έχουν συρρικνώσει τόσο πολύ το… καλάθι στα έργα υποδομής στην Ελλάδα, που πλέον δεν χωρά ούτε τις μικρότερες υποσχέσεις.
Photo Credits: Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών, The Ellinikon
